எதையும் இழக்காமல்

எதையும் பெற்றுவிட வேண்டும் என்று 

துடிக்கிறது இந்த விவர மனம்

நீண்ட தேடலுக்கு பிறகுதான் 

இந்த மரமண்டைக்கு உரைக்கிறது

இழத்தல் தான்

பெறுதலுக்கான திறவுகோல் என்று.

பூமி.சாமி.

மழையில்

வண்ணப்பூச்சு 

கரைந்து,

ஒரிரு இடங்களில் எட்டிப்பார்கிறது 

சுவரின்

உண்மையான நிறம்.

முகம்.

-பூமி.சாமி.

எந்த கரத்தையும் பற்றுவதற்கு

கொஞ்சம் பயமாகவே இருக்கிறது

உதறி விடுமோ 

மறந்து விடுமோ

துன்பத்தில் இழுத்து விட்டு விடுமோ

துரோகம் இழைத்து விடுமோ

நன்றி மறந்து விடுமோ என்று

இதை தாண்டி

சில நற்கரங்கள்

உன்னை சுற்றி

எந்த ஆர்ப்பாட்டமும்

அழகும் இன்றி அறிதாய்

இருக்க கூடும்

கண்டடைவது

உன் கையில் தான் இருக்கிறது.

-பூமி.சாமி.

பயணம் முடிந்தபின்னும்

பாதையின் நினைவுகள்.

-பூமி.சாமி.

 சுற்றுலா நாள், ஒன்று இரண்டு என்று மாறி மூன்றாகி போனது

எண்ணிக்கை, இருபது முப்பது என்று மாறி ஐம்பதாகிப் போனது

புகைப்படங்கள் நூறு இருநூறு

என்றாகி செல்பேசியின் மெமரியை

முழுதாய் முடித்தது 

வாங்கியது ஒன்றிரடலிருந்து கணக்கற்ற தாய் மாறி

வங்கி கணக்கை முடித்ததது

ஐம்பது தேவதைகளை எண்ணி எண்ணி

அதற்குமேல் எண்கள் மறந்து போனது

வகுப்புக்கு நேரத்திற்கு வந்து விடலாம் போல 

இந்த பேருந்திற்கு நேரத்திற்கு வருவது.

இந்த கிச்சடி மட்டும் வாழ்வின் மறக்க முடியாத மெனுவாய் மாறியது

பாண்டிச்சேரி வந்தபின்னும் 

பெங்களூர் பர்ச்சேஸ் போக வாய்ப்பிருக்கா சார் என்று கேட்க தோன்றுகின்றது

இந்த மூன்று வருடப் படிப்பில்

இந்த மூன்று நாட்கள் போதும்

முந்நாறு வருடம் மனதில் நிலைத்து இருக்கும்.

உங்கள் பொன்னான நேரத்தை என்னுடன் செலவிட்டதற்கு நன்றி.

பூமி.சாமி.

If you can't compete with someone,

Judge him. 

மழை,

மனதின் பாரம் கரைகிறது

குறைகிறது.

பூமி.சாமி.