மனிதன் toxic இல்லை. பேச வாய்ப்பு கிடைக்காததால் உருவாகிற போராட்டம்.
அவர்களை பேச விட்டு பாருங்களேன். பேச விடுவது என்பது
திருத்துவதற்காக இல்லை.
வாதிக்க அல்ல.
தீர்ப்பளிக்க அல்ல.
பேசுவதற்காக மட்டும்.
ஏனென்றால்
பேச்சு சத்தம் அல்ல.
பேச்சு சிகிச்சை.
மனித சமுதாயம் உருவானது,
அழுத்தத்தை உள்ளே வைத்துக் கொள்ள அல்ல —
வெளியிட.
உணர்வுகள் உடலிலிருந்து வெளியேறுவதற்கான
மிகப் பெரிய வழி…
பேசுதல்.
ஒருவர் பேசும்போது
கோபம் குறையும்,
பயம் கரையும்,
மனம் லேசாகும்,
உடல் சமநிலைக்கு வரும்.
பலர் பிறரை காயப்படுத்துவது
அவர்கள் கெட்டவர்கள் என்பதால் அல்ல…
அவர்களுக்கு பேச இடம் கிடைக்காததால்.
Toxic என்று பெயர் வைக்காமல் அவர்களுக்கு பேச வாய்ப்பு கொடுத்தால், அவர்களும் இனிமையானவர்களே.
கடுமையான வார்த்தைகளுக்குள் கூட
ஒரு காயமடைந்த மனம்
“என்னை கேளுங்கள்” என்று
கேட்கிறது.
⸻
நான் சமீபத்தில் சந்தித்த ஒரு மனிதர் —
ஒரே குடும்பம்,
ஆனால் ஒவ்வொருவருக்கும் வேறு வேறு சிந்தனை.
அவர் பேச முயன்றால்
“பேசாதே… அது வலிக்குது”
என்று சொல்லப்பட்டது.
அவர் மௌனமானார்.
அந்த மௌனம்
அழுத்தமாக மாறியது.
அழுத்தம்
உடல் நோயாக மாறியது.
பக்கவாதம் போன்ற அறிகுறிகள் வந்தன.
அவருக்கு
பேச இடம் கொடுக்கப்பட்டது —
பல மணி நேரங்கள்,
நாட்கள்…
அப்பொழுது
அவரது முகம் மாறியது.
உடல் சோர்வு குறைந்தது.
மனம் தெளிந்தது.
பிரச்சினைகள் போனதாலல்ல…
உணர்வுகள் வெளியேறியதால்.
⸻
பேச்சு பிரச்சினை அல்ல.
மௌனம் தான் பிரச்சினை.
ஒவ்வொரு வார்த்தைக்கும் பதில் சொல்ல வேண்டியதில்லை.
ஒப்புக்கொள்ள வேண்டியதில்லை.
கேட்பது போதும். உணர்வுகள் தினந்தோறும் வெளியேற்றப்பட வேண்டும்.
நோய் என்பது உணர்வுகள் வெளியேறாததால் வருவதே அன்றி, உடலில் எந்த சிக்கலும் இல்லை.
ஒருவர் கேட்கப்படுகிறார் என்ற உணர்வு வந்தால்
அவருக்கு போராட வேண்டிய அவசியம் இருக்காது.
அவர்
அமைதியாகிறார்.
ஆரோக்கியமாகிறார்.
மென்மையாகிறார்.
⸻
மக்களுக்கு பேச இடம் கொடுத்தால்
அங்கே தான் குணமடைதல் தொடங்குகிறது.
இது சிகிச்சை மட்டும் அல்ல…
இது மனித வாழ்க்கையின் அடிப்படை.
உங்களுடன் பயணம் செய்கிறவர்கள் மனதளவில் மற்றும் உடலாலும் பாதிக்கப்பட்டிருந்தால் உங்களால் அவர்களுக்கு உதவ முடியும்.
Mehar Nithyan
Calmscious
