அடுத்தவரை அலட்சியம்

செய்து பார்ப்பதில் அலாதி பிரியம்

சிலருக்கு.

பூமி.சாமி‌

பேச விருப்பம் இருந்தால்

பேசுங்கள்,

நீங்கள் பேசுவது 

தாமரை இலையில்

தண்ணீர் போல்

இருக்கிறது.

பூமி.சாமி.

எங்கள் ஊர்

உலகில் எங்கு சென்றாலும்

என் கரங்களை மட்டும் விடுவதே இல்லை கண்ணந்தங்குடி 

உன்னில் தான் பிறந்தேன் 

உன்னால் தான் வளர்ந்தேன் 

உன்னில் தான் மடியப் போகிறேன் 

எங்கு வேண்டுமானாலும் செல் 

எங்கு வேண்டுமானாலும் வாழ்

என்னை விட்டு நீங்காதே என்கிறது 

 கண்ணந்தங்குடி

எங்கு சென்றாலும் கண்ணை அயராமல் என்னை காக்கிறது கண்ணந்தங்குடி

எனக்கு வாழ கற்றுக் கொடுத்தது வாழ்வதற்கும் பிழைப்பதற்கும் வேறுபாட்டை கற்றுக் கொடுத்தது 

கண்ணந்தங்குடி

 கண்ணனுக்கு கண்ணாய்

உயிருக்கு உயிராய் 

என்னை காத்து நிற்கிறது கண்ணந்தங்குடி

 நான் ஒரு பொம்மலாட்டக் கலைஞன் என்னை கட்டுப்படுத்தும் கயிறு 

 கண்ணந்தங்குடி

 பழகுவதற்கும் 

பாசம் வைப்பதற்கு 

பற்றற்று இருப்பதற்கும் 

கற்றுக் கொடுத்தது  கண்ணந்தங்குடி

அது ஒரு கலாச்சார கடல்

அன்பின் பெருங்கூட்டம் 

அக்கறையில் தாய் 

மாமன் மச்சான் பங்காளி அத்தை அக்கா தங்கை அண்ணன் என ஒரு பாச பெருங்கடல்

 நாங்கள் வாழ்வதோ உலகெங்கும் ஆனால் எங்கள் உள்ளத்தில் என்றென்றும் உறங்குவது எங்கள் ஊர் 

ஊரை சுற்றி வந்தால் உலகை சுற்றிய திருப்தி 

அது பசுமை போர்த்திய நெற்குன்று

 நீரால் நிரம்பி வழியும் நீலக்கடல்

 தப்பு செய்த போது தட்டி வைத்தது சோகமாய் இருந்த போது தோள் கொடுத்தது 

சாதிக்க துணிகையில் நம்பிக்கை தந்தது

கையறு நிலையில் இருந்த போது கை கொடுத்தது

 கல்வியை எல்லோருக்கும் கண்ணாய் கொடுத்தது 

அதுதான் எங்களுக்கு உலகை சுற்றிவர கருவியாக அமைந்தது 

ஒற்றுமையாய் இருக்க மலையேறி அம்மனை கொடுத்தது

நாங்கள் ஒன்று கூட திருவிழாவை வைத்தது 

ஒருவர் கூட பசியோடு உறங்க விட்டதில்லை  கண்ணந்தங்குடி

எந்த வீட்டை தட்டினாலும் சோறும் நீரும் கிடைக்கும் 

மனிதன் மட்டுமல்ல எந்த உயிரும் பசியோடு உறங்க விட்டதில்லை எங்கள் ஊர் 

நான் கவலைப்படும்போதெல்லாம் என்னை நினைவுகளாலும் கனவுகளாலும் அணைத்துக் கொள்ளும் 

கண்ணந்தங்குடி

 என்னை எப்பொழுதும் தனி மரமாய் விட்டதில்லை எங்கள் ஊர்

 ஒவ்வொரு முறை செல்லும் போதும் என்னை பிடித்து வைத்துக் கொள்கிறது

 கண்ணந்தங்குடி

ஆனால் பிழைப்புத்தான் விடமாட்டேன்

என்கிறது.

பூமி.சாமி.

ஒரு மாணவி

தனது பட்டப்படிப்பு சான்றிதழை பெறுவதற்காக கல்லூரிக்கு வருகிறார் 

அதை அலுவலத்தில் பெறுகிறார்

அப்பொழுது அங்கு அவருக்கு பாடம் நடத்திய ஒரு  பேராசிரியரும் அங்கு இருக்கிறார்

அந்த மாணவி அவர் அங்கு இருப்பது தெரிந்தும்

கண்டுக் கொள்ளாமல்

சான்றிதழை பெற்று செல்கிறார்.

இதுதான் இன்றைய நிலை.

மிகுந்த வருத்தத்திற்குரியது.

காலம் தன் மறதி

கரங்களால் உன்

நினைவுகளை 

என்னிடமிருந்து

திருட முயல்கிறது 

தினம் தினம்

அதை எடுத்து

துடைத்து

நினைத்து

மகிழ்ந்து

வேறு வேறு இடத்தில் 

மறைத்து வைக்கிறேன் நான்.

-பூமி.சாமி.

அன்பு சொல் அல்ல, செயல்

இந்த பூமி

என்மீது அன்பாய்

இருப்பதாய் சொன்னதில்லை,

செய்கிறது 

இந்த மலர் 

என்மீது அன்பாய்

இருப்பதாய் சொன்னதில்லை,

செய்கிறது

இந்த மரம் 

என்மீது அன்பாய்

இருப்பதாய் சொன்னதில்லை,

செய்கிறது

இந்த மழை 

என்மீது அன்பாய்

இருப்பதாய் சொன்னதில்லை,

செய்கிறது

இந்த தென்றல் 

என்மீது அன்பாய்

இருப்பதாய் சொன்னதில்லை,

செய்கிறது

இந்த சூரியன் 

என்மீது அன்பாய்

இருப்பதாய் சொன்னதில்லை,

செய்கிறது

ஆனால் நாம் 

மட்டும் தான்.................................

-பூமி.சாமி.

உன்னை முடித்துக் கொள்வது தீர்வல்ல, எதுவும் உன்னால் முடியும் என்பதே தீர்வு

ஆயிரம் உயிரனுவை முந்தி ஜெயிக்க முடிந்தது உன்னால்

கருவில் இருந்து உயிராய் துளிர்க்க முடிந்தது உன்னால் 

மழலையில் மீண்டும் மீண்டும் விழுந்த போதும் நடக்க முடிந்தது உன்னால்

 ஒன்றும் அறியாமல் உலகிற்கு வந்த உன்னால் படிக்க எழுத முடிகிறது இந்நாள்

பார்க்க முடிகிறது

கேட்க முடிகிறது

உணர முடிகிறது உன்னால்

 எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக லட்சம் உயிரினங்களில் சிந்திக்க சிரிக்க முடிகிறது உன்னால் 

இவ்வளவு எல்லாம் முடிகிற உன்னால் எப்போரட்டங்களையும் கடக்க முடியும் தானே 

நேற்று மலையாய் தெரிந்தது 

இன்று மடுவாய் தெரிகிறது 

இன்று மலையாய் தெரிவது

நாளை மடுவாய் ஆகும் 

எனவே தைரியமாய் எதிர்கொள் உன்னால் முடியும் 

இல்லையெனில் 

கடந்து செல்.

-பூமி.சாமி.