மலையிலிருந்து இறங்கியவுடன் 

நினைவுகள் எல்லாம் 

ஏறி அமர்ந்து கொள்கிறது

மனதில்.

-பூமி.சாமி.

சில நேரங்களில் 

இருப்பவைகளையும்

இருப்பவர்களையும்

தாண்டி 

இல்லாதவர்களையும்

இல்லாதவைகளையும்

நினைத்து கணக்கிறது மனசு.

-பூமி‌.சாமி.

அடிமையாய் இருக்கிறோம் 

என்று உணராமலேயே

மீசையை மட்டும் முறிக்கிக் கொண்டு 

முடிந்து விடுகிறது 

சிலரது வாழ்க்கை.

-பூமி.சாமி.

எப்படி அந்த அழகிய ரோஜாவை பறித்து 

கடவுளுக்கு காணிக்கை ஆக்க முடிந்தது சகி,

கடவுளிடம் கேட்டிருந்தால் கூட பறிக்க வேண்டாம் என்று தான் சொல்லி இருப்பார்.

-பூமி.சாமி.

நீ எவ்வளவு 

கொடுத்திருக்கிறாய் எனக்கு

அவமானம் 

அலட்சியம் 

ஏமாற்றம் 

அவமதிப்பு 

திமிர்த்தனம்

ஆனால் 

உனக்கு கொடுக்க 'அன்பு '

மட்டுமே இருக்கிறது என்னிடம்.

யாரிடம் என்ன இருக்கிறதோ

அதைதானே கொடுக்க முடியும்.

-பூமி.சாமி.

நம் கை கொடுக்கும் கையாகவே 

இருக்கவேண்டும் என்பதை சிலர் 

தவறாக புரிந்து கொண்டு இருக்கின்றனர்

மற்ற கைகள் பிச்சை எடுக்கும் கைகளாகவே இருக்க வேண்டும் 

என்ற தவறான அர்த்தத்தில்.

-பூமி.சாமி.

அகத்தின் அழுக்கு முகத்தில் தெரிகிறது 

அழுக்கை மறைத்து அழகாய் பேசுகிறது நாக்கு.

-பூமி.சாமி.