ஒரு இறப்பு செய்தி

அவரை தெரிந்த வாட்ஸ்அப் குழுவில்

போட்டேன்

ஒருவர் RIP போட்டார்

இன்னொருவர் ஸ்மைலியோடு நின்றார்

மற்றொருவர் விபரம் கேட்டார்

இன்னொருவர் வருத்தப்படுவதாய் சொன்னார்

சிலர் மட்டும் மாலையோடு

மலர் அஞ்சலி செய்ய

பல பேர் இதற்கும்

நமக்கும் சம்பந்தம் இல்லை

 என இருந்து விட

நம் இறப்புக்கு பின்னும் என்ன

நடக்கும் என்பதை அறியும்

மந்திரசக்தி வந்து விட்டது

எனக்கு.

பூமி.சாமி.

என் நேரத்தை கொஞ்சமாய் கொஞ்சமாய் 

உடைத்து ஒவ்வொருக்காய்

கொடுக்கிறேன்,

நான் கொடுப்பவர்கள்

எல்லாம் எனக்கு கொஞ்சம் கூட கொடுக்காதவர்கள் தான்,

எனினும் கொடுப்பது தான்

என் வழக்கம் 

யாசிப்பது அல்ல.

பூமி.சாமி.

எல்லாம் சம்பிரதாயத்திற்காக

சொல்லி சொல்லி

மனப்பூர்வமாக

சொல்லுவது எப்படி என்பது

மறந்தே போய்விட்டது எனக்கு.

பூமி.சாமி.

ஆம் இல்லை க்கு

இடையில்

மௌனம்

என்று ஒரு பதில்

இருக்கத்தான்

செய்கிறது

அது 

பலநேரங்களில் நமக்கு 

வசதியாய்

இருக்கிறது

எப்பக்கமும்

சாய்ந்து விட

ஏதுவாய்

இருக்கிறது.

பூமி.சாமி.

போ போ எங்கு சுற்றினாலும்

இங்குதானே வரவேண்டும்

என்று சொல்லி சிரிக்கிறது

இடுகாடு.

பூமி.சாமி.

சின்ன சின்ன செயல்களற்ற 

வண்ண வண்ண வார்த்தைகள்

வாசல் தோறும் கிடக்கின்றன.

பூமி.சாமி.

சட்டை பையை துலாவும் போதெல்லாம் 

கொஞ்சம் கடலும் கடற்கரையும்

 கையில் படுகிறது.

பூமி.சாமி.