உன் மீது நான் வைத்திருப்பது உலகப் பெரு பிம்பம்,

அது உடைந்து போகையில் நானும் உடைந்து போகிறேன்.

உனது அக்கறை கரையில்லாத கடல், அதில் கறை காண்கையில் கலங்கித் தான் போகிறேன்.

என் தவறை பலமுறை மன்னித்த உன்னை,

ஒருமுறை மன்னிக்க மனமில்லாமல் கலங்கி நிற்கிறேன்.

உன்மேல் மலைபோல் வைத்திருந்த நம்பிக்கை மண்ணாகி போனதனால்

உன்னை மன்னிக்ககூட முடியவில்லை இந்த முறை,

என்னை மன்னித்து விடு மறுபடியும்.

-பூமி.சாமி

பணம் இருக்கிறது

பரிகாரம் செய்ய

என்று பாவம் மேல் பாவம் 

செய்பவர்களை

என்ன செய்ய

-பூமி.சாமி.

உண்மை!

சண்டாளி! உன் வசந்தத்தால் 

எனக்கு இலையுதிர் காலம்.

-கவிக்கோ அப்துல் ரகுமான்.

அடிமேல் அடி

வலிமேல் வலி

மனம் கலங்கத்தான் செய்கிறது

துயரங்களை சொல்ல வார்த்தை இல்லாமல் மௌனம் ஆவதும்

துயரங்களை பகிரும் செவிகளை இழப்பதும்

துயர நேரங்களில் சாயும் தோள்களை

தொலைப்பதும்

ஆறுதல் கூறும் 

மனங்கள், மறுப்பதும்

துயரத்தின் மேல் துயரம்.

-பூமி.சாமி.

ஆயிரம் வார்த்தைகள்

தராத ஆறுதலை அளிப்பது

அதிகாலை அழுகை.

-பூமி.சாமி

மனிதர்கள் என்னை ஒதுக்கி

தள்ளினாலும்

 என்னோடு கூட்டு சேர்வதற்கு இங்கு சில குருவிகளும் மரங்களும் இருக்கின்றன

அவைகள் என்னை ஒருபொழுதும் புறந்தள்ளுவது இல்லை.

-பூமி.சாமி‌

சில சமயங்களில், 

என் சொல்லிலும் செயலிலும்

ஒட்டிக் கொண்டு வந்து விடுகிறது

மன எண்ணத்தில் உள்ள அழுக்கு.

பூமி.சாமி.